Στη διαδικτυακή εκπομπή της Πέννυς Καβέτσου, Bedtime Stories, φιλοξενήθηκε ο Κώστας Δόξας και παραχώρησε μια άκρως εξομολογητική συνέντευξη στη γνωστή δημοσιογράφο. Μεταξύ άλλων, ο τραγουδιστής για την καταδίκη του για ενδοοικογενειακή βία εις βάρος της πρώην συντρόφου του, Μαρίας Δεληθανάση, αποκάλυψε πώς αντέδρασε η κόρη του, η Σοφία, όταν έμαθε για την απόφαση, ενώ μίλησε και για την αποκλεισμό του από το J2US.
Όσα εξομολογήθηκε ο Κώστας Δόξας
«Είναι δύσκολα επικοινωνήσιμο αυτό, να έχεις κάποιον που είναι φερόμενος δράστης συμβάντος και μετά έχεις κάποιον που είναι καταδικασμένος για ένα συμβάν. Θα πω ότι το καταλαβαίνω, αλλά από την άλλη, επειδή ξέρω την αλήθεια, είναι αδικία. Είναι λίγο περίεργο, αλλά δεν πειράζει όμως. Έχω κάνει έφεση για την απόφαση, αλλά έχασα τη δουλειά μου. Και δεν είναι μόνο το κομμάτι της δουλειάς, ήταν μια συνθήκη τόσο ωραία, τόσο δημιουργική με ένα συνοδοιπόρο, τη Μαίρη Αργυριάδου, που ήταν και είναι ό,τι πιο καλό μου έχει συμβεί στη ζωή μου τα τελευταία χρόνια. Δεν ξέρω αν υπάρχει τόσο καλός, εύστροφος και ξεχωριστός άνθρωπος στην ελληνική τηλεόραση. Θεωρώ ότι είναι μοναδική», ανέφερε αρχικά για τον αποκλεισμό του από το J2US και τη Μαίρη Αργυριάδου, που ήταν παρτενέρ του στο μουσικό show.
Στη συνέχεια, σχολιάζοντας τα δημοσιεύματα που τον ήθελαν σε σχέση με τη Μαίρη Αργυριάδου, απάντησε: «Γέλασα πολύ με τα δημοσιεύματα για τη Μαίρη Αργυριάδου. Ήταν ελλειπή, γίατι έπρεπε να υπάρχει ένα παπαρατσικό, μια φωτογραφία μας. Τα δημοσιεύματα αυτά βγήκαν γιατί προφανώς μας είδαν μαζί εκεί που τραγουδούσα. Είμαστε φίλοι με τη γεμάτη έννοια».
Να αναφέρουμε σε αυτό το σημείο ότι οι δυο τους πέρασαν μαζί το Πάσχα τους στην Κέκυρα.
Μιλώντας για τη δικαστική διαμάχη με τη Μαρία Δεληθανάση και την απόφαση του δικαστηρίου, απάντησε: «Ήταν τρομακτικό όταν άκουσα την απόφαση. Εάν υπήρχε ένα χέρι με νύχια που θα μπορούσε με κάποιον τρόπο να σου βγάλει τα όργανα και να νιώθεις αυτό το κενό το περίεργο… Μου λέει ο δικηγόρος μου «Κώστα, σε βάζουν φυλακή». Σε αυτά τα 8 δευτερόλεπτα η εισαγγελέας κάνει «καλά, καλά, τρία χρόνια με αναστολή». Αυτό ήταν. Η τελευταία φράση που ακούστηκε από τον δικαστή ήταν –δεν τη θυμάμαι ακριβώς– «ευχόμαστε να δικαστείτε εκ νέου από ένα δικαστήριο σοφότερο». Τώρα έχουμε κάνει έφεση και προχωράμε. Ελπίζω να δουν τα στοιχεία και να καταλάβουν.
Ο κόσμος έχει αρχίσει και καταλαβαίνει. Είναι κρίμα που τιμωρείται η πατριαρχία. Ξέρω ότι έχουν γίνει πάρα πολλά σφάλματα στην πορεία της ανθρωπότητας, αλλά πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και εφόσον δικάζουμε με νόμους, πρέπει να δικάζουμε με τα ίδια μέτρα και τα ίδια σταθμά. Πρέπει να τιμωρείται η αδικία, οι κακές συμπεριφορές, οι τραμπουκισμοί, απ’ όπου κι αν προέρχονται»
Και πρόσθεσε: «Σε όλη αυτή την ιστορία αυτό που με πληγώνει περισσότερο είναι που υπάρχει ένα παιδί που δυστυχώς δεν το σεβόμαστε καθόλου. Είναι αυτός ο εγωισμός των μεγάλων που παραμερίζει τα πιο σημαντικά. Είναι αυτή η συνθήκη του τώρα, που είμαστε όλοι εγωιστές. Τα παιδιά είναι πιο σημαντικά από εμάς.
Η κόρη μου καταλαβαίνει τι γίνεται… Κοιτάζω να είμαι όσο πιο καταπραϋντικός, συζητάμε πάρα πάρα πολύ. Στο κομμάτι των δικαστηρίων πολλές φορές έχει γίνει συζήτηση γι’ αυτό το θέμα, γιατί ανοίχτηκε αυτό το κεφάλαιο, της το έχουν ανοίξει, οπότε το παιδί θέλει να ξέρει. Το παιδί με έχει ρωτήσει κι εγώ προσπαθώ να την κατευθύνω με βάση τα υλικά που υπάρχουν. Τα υλικά είναι πως ό,τι και να γίνει εγώ θα είμαι εδώ. Εφόσον θα είμαι εδώ, τίποτα δεν θα με σταματήσει»
O ίδιος αποκάλυψε και πώς αντέδρασε η κόρη του όταν έμαθε για την απόφαση του δικαστηρίου. «Το δεύτερο κομμάτι είναι με το κοστοβόρο, που ό,τι και να γίνει κοιτάζω να έχω χρήματα για να είμαι πάνω τη βδομάδα… με βοηθάει και ο αδελφός μου. Πολλές φορές μπορεί να μην έχω λεφτά και με βοηθάει εκείνος. Του τα δίνω όταν δουλεύω και τα βρίσκουμε.
Ήταν λίγο περίεργο όταν το παιδί έμαθε για την απόφαση του δικαστηρίου. Προσπαθούσα να είμαι όσο πιο διακριτικός. Θυμάμαι ότι έγινε το δικαστήριο, καθίσαμε έξω με τους δικηγόρους μου… Ήμασταν σαν ροφοί, κοιταζόμασταν έτσι… Τους είπα ότι πρέπει να πάω στο παιδί. Στο μεταξύ ανεβαίνω πάνω στην Άνω Πόλη και φεύγει ένας από ένα stop και μου τράκαρε το αυτοκίνητο. Μετά ήρθε η Σοφία, την πήρα και πήγαμε για ιππασία. Εκείνη τη στιγμή με πήρε ο Σκουλός να με ρωτήσει για την αποχώρησή μου από το J2US και η Σοφία «το έπιασε». Μου λέει «μπαμπά» και άρχισε να κλαίει.
Όλο αυτό κατευθυνόμενο, όταν θέλουν να σου κάνουν κακό, σου κάνουν κακό στον μέγιστο βαθμό. Δεν θεωρώ ότι αυτό έγινε τυχαία και στο YFSF και στο J2US».
